About this site
Είμαι η Δ., 30 χρόνων και τα τελευταία 12 χρόνια ζω στην Αθήνα. Από το σχολείο, είχα καταλάβει ότι μου αρέσει να γράφω και συχνά οι γύρω μου μου έλεγαν ότι είμαι καλή σ' αυτό. Τα τελευταία 6 χρόνια, όμως, γράφω για άλλους — είμαι copywriter. Κι έχω τελειοποιηθεί στο πιο ανούσιο είδος γραφής: γράφω για να πουλήσω, για να πείσω, για να κατευθύνω, για να παραπλανήσω. Γράφω με κανόνες Marketing. Και το χειρότερο: γράφω για άλλους. Έχω ξεχάσει να γράφω για μένα και βασικά νομίζω πως έχω ξεχάσει να γράφω ως Δ.
Το εκτός σπιτιού είναι ένας χώρος που έφτιαξα με την ελπίδα να μπορέσω να θυμηθώ. Είναι ανάγκη, είναι πείραμα. Είναι και μια ελπίδα ότι εδώ κάτι θα συμβεί. Δεν έχω ιδέα τι.
Ο τίτλος δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από αυτόν. Για δυο χρόνια δεν έβγαινα από το σπίτι ούτε για τα βασικά, λόγω αγχώδους διαταραχής. Τους τελευταίους 6 μήνες (σήμερα που γράφω αυτό το κείμενο είναι 15 Ιουλίου 2026) βγαίνω, αλλά ακόμη δυσκολεύομαι να περάσω καλά. Γιατί τελικά το να είσαι εκτός σπιτιού δεν αρκεί. Πρέπει πολλές φορές να βγεις από το μυαλό σου, από τους φόβους σου, από τις ενοχές σου, από το άγχος σου. Έτσι, ο τίτλος έχει διττή σημασία. Εκτός σπιτιού κι εκτός comfort zone.
Θέλω να είμαι εκεί που είναι η ζωή, ή εν πάση περιπτώσει να φέρνω τη ζωή εκεί που είμαι.
Τα κείμενα που θα βρεις εδώ είναι στην ουσία το ημερολόγιό μου. Γράφω για όσα ζω έξω από το σπίτι και για όσα συμβαίνουν μέσα μου. Μπορεί να διαβάσεις για εκδρομές, για τη δουλειά μου, για το άγχος μου, για ανθρώπους, για έρωτες, για στιγμές που για κάποιο λόγο θέλω να κρατήσω. Δεν υπάρχει συγκεκριμένη θεματική. Είναι η ζωή μου σπασμένη σε τρεις κατηγορίες: έξω, μέσα, άλλοι.
Υπογράφω ως Δ., γιατί σχεδόν ποτέ δεν είχα το θάρρος της έκφρασης και της γνώμης μου. Ελπίζω σ' αυτό να μην ταυτίζεσαι. Ελπίζω, όμως, και να βρεις κάτι εδώ να ταυτιστείς ή έστω να σε αγγίξει. Καλή ανάγνωση. Σ' ευχαριστώ που είσαι εδώ.